Autor: Philippa Gregory
Tytuł: "Uwięziona królowa"
Wydawnictwo: Książnica, 2013
Ilość stron: 405
Okładka: miękka ze skrzydełkami
Najnowsza książka niezrównanej
mistrzyni powieści historycznej Philippy Gregory przenosi nas w czasy
Złotego Wieku, do elżbietańskiej Anglii. Nieodrodna córka Henryka VIII
od dziesięciu lat zasiada na tronie i z pomocą wiernego lorda kanclerza
Williama Cecila umacnia swą władzę. Wszystko wskazuje na to, że
dziewicza, niezamężna i bezdzietna królowa taką pozostanie, zaś jej
zwlekanie z wyznaczeniem swego następcy i dziedzica korony martwi i
niepokoi poddanych. Największe prawa do angielskiego tronu przysługują
kuzynce ostatniej Tudorówny, Marii Stuart, potomkini starszej siostry
Henryka VIII, królowej Szkotów i wdowie po królu Francji Franciszku II.
Tak się jednak składa, że katolickiej władczyni nienawidzi wszechmocny
doradca Elżbiety, Cecil, który zrobi wszystko, by Anglia pozostała
protestancka i nigdy żaden papista nie zasiadł na jej tronie. Spiskuje i
intryguje, byle tylko zdyskredytować Marię w oczach ludu, doprowadzić
do jej uwięzienia i śmierci. Nie jest to zadanie proste, wymaga nie lada
talentu dyplomatycznego i dalekowzroczności, ale z pomocą kanclerzowi
przychodzi zbieg okoliczności: oto Maria Stuart zostaje przez szkockich
lordów zmuszona do ucieczki z własnego kraju i oskarżona o współudział w
zabójstwie męża, lorda Darnleya. Szuka schronienia u swej kuzynki
Elżbiety i zwraca się do niej o pomoc w odzyskaniu tronu. Cecil
postanawia wykorzystać trudne położenie królowej Szkotów i raz na zawsze
pozbyć się zagrożenia, jakie wedle jego mniemania - stanowi ona dla
Anglii. Za jego poduszczeniem Elżbieta odsyła kuzynkę do zamku Tutbury,
jednej z posiadłości lorda George'a Talbota, hrabiego Shrewsbury,
oddając Marię pod jego opiekę do czasu rozpatrzenia sprawy. W tym
właśnie momencie rozpoczyna się akcja "Uwięzionej królowej", zaś długie
lata niewoli Marii Stuart i jej losy poznajemy dzięki przeplatającej się
narracji trójki głównych bohaterów powieści: samej władczyni Szkotów
oraz hrabiny i hrabiego Shrewsbury - George'a i Bess Talbotów, jej
gospodarzy i strażników zarazem.
Czytaj dalej
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą uczestniczka - Karolina Małkiewicz. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą uczestniczka - Karolina Małkiewicz. Pokaż wszystkie posty
piątek, 11 października 2013
piątek, 25 stycznia 2013
"Czerwona królowa"
"Czerwona
królowa" autorstwa Philippy Gregory jest kolejną, po "Białej królowej"
częścią cyklu "Wojny kuzynów" opowiadającego o krwawym konflikcie
pomiędzy szlacheckimi rodami Yorków i Lancasterów, który przeszedł do
historii pod nazwą Wojny Dwu Róż. I o ile "Biała królowa" koncentruje
się na losach czarownej Elżbiety Woodville, żony yorkistowskiego króla
Edwarda IV, o tyle niniejsza książka jest opowieścią o życiu Małgorzaty
Beaufort, zwolenniczki Lancasterów, założycielki dynastii Tudorów, matki
króla Henryka VII - i zagorzałej przeciwniczki królowej Elżbiety.
Trudno o bardziej zacięte, pałające wzajemną wrogością antagonistki, niż yorkistowska Elżbieta i sprzyjająca Lancasterom Małgorzata. Jednak to biała królowa budzi sympatię i współczucie, wydaje się bardziej ludzka i przystępna, lady Beaufort zaś jest postacią wyjątkowo odpychającą, zimną, wyrachowaną, pozbawioną wyższych uczuć, którą niełatwo zrozumieć i z którą nie sposób się utożsamiać.
Małgorzatę poznajemy jako młodziutką dziewczynę, której rodzona matka szczędziła ciepła i miłości wychowując w poczuciu obowiązku i bezwzględnej lojalności dla domu Lancasterów. Nauka nie poszła w las i kiedy w wieku dwunastu lat Małgorzata zostaje żoną dwukrotnie od niej starszego Edmunda Tudora, a dwa lata później matką jedynego dziecka - syna Henryka (późniejszego króla Henryka VII Tudora), to z jego osobą wiąże wszystkie swoje pragnienia i nadzieje. Za wszelką cenę, poświęcając samą siebie, rozdarty domową wojną kraj, swojego syna, dąży do zrealizowania swego jedynego marzenia - przywrócenia do władzy Lancasterów, osadzenia na tronie ich prawowitego dziedzica, Henryka Tudora. Oto cel, któremu warto podporządkować życie, będący zwieńczeniem wszelkich jej starań, ambicji i najskrytszych pragnień. Aby go zrealizować, Małgorzata nie cofnie się przed niczym - wyrzeka się swej jedynej miłości, niespełnionego uczucia do szwagra Jaspera, zawiera kolejne małżeństwa z rozsądku licząc na to, że wysoko postawieni mężowie pomogą jej w osadzeniu na tronie syna, dla dobra Henryka decyduje się na długoletnią z nim rozłąkę mającą mu zapewnić bezpieczeństwo, aby nie wypaść z obiegu niestrudzenie wspina się po szczeblach dworskiej kariery nieustannie spiskując, zdradzając, zawierając sojusze ani na chwilę nie tracąc z oczu celu. Jej rola w tajemniczym zniknięciu książąt z Tower nigdy nie została potwierdzona, nie da się jednak ukryć, że to syn Małgorzaty najwięcej skorzystałby na śmierci następców Edwarda IV.
Bezwzględna i wyrachowana jest zarazem osobą niebywale religijną, przeświadczoną o nadzwyczajnej opiece Matki Boskiej, identyfikującej się z Joanną d'Arc, przekonaną, że misją jej życia, zgodną z wolą Boga, jest osadzenie na tronie Anglii Lancastera. Małgorzata to kobieta niezwykle oczytana i inteligentna, dalekowzroczny i przewidujący polityk, a także, niestety, osoba niezwykle małostkowa i zawistna; jej niechęć do Elżbiety Woodville zasadza się nie tylko na różnicy poglądów, lecz również na typowo kobiecej zazdrości.
czytaj dalej
Trudno o bardziej zacięte, pałające wzajemną wrogością antagonistki, niż yorkistowska Elżbieta i sprzyjająca Lancasterom Małgorzata. Jednak to biała królowa budzi sympatię i współczucie, wydaje się bardziej ludzka i przystępna, lady Beaufort zaś jest postacią wyjątkowo odpychającą, zimną, wyrachowaną, pozbawioną wyższych uczuć, którą niełatwo zrozumieć i z którą nie sposób się utożsamiać.
Małgorzatę poznajemy jako młodziutką dziewczynę, której rodzona matka szczędziła ciepła i miłości wychowując w poczuciu obowiązku i bezwzględnej lojalności dla domu Lancasterów. Nauka nie poszła w las i kiedy w wieku dwunastu lat Małgorzata zostaje żoną dwukrotnie od niej starszego Edmunda Tudora, a dwa lata później matką jedynego dziecka - syna Henryka (późniejszego króla Henryka VII Tudora), to z jego osobą wiąże wszystkie swoje pragnienia i nadzieje. Za wszelką cenę, poświęcając samą siebie, rozdarty domową wojną kraj, swojego syna, dąży do zrealizowania swego jedynego marzenia - przywrócenia do władzy Lancasterów, osadzenia na tronie ich prawowitego dziedzica, Henryka Tudora. Oto cel, któremu warto podporządkować życie, będący zwieńczeniem wszelkich jej starań, ambicji i najskrytszych pragnień. Aby go zrealizować, Małgorzata nie cofnie się przed niczym - wyrzeka się swej jedynej miłości, niespełnionego uczucia do szwagra Jaspera, zawiera kolejne małżeństwa z rozsądku licząc na to, że wysoko postawieni mężowie pomogą jej w osadzeniu na tronie syna, dla dobra Henryka decyduje się na długoletnią z nim rozłąkę mającą mu zapewnić bezpieczeństwo, aby nie wypaść z obiegu niestrudzenie wspina się po szczeblach dworskiej kariery nieustannie spiskując, zdradzając, zawierając sojusze ani na chwilę nie tracąc z oczu celu. Jej rola w tajemniczym zniknięciu książąt z Tower nigdy nie została potwierdzona, nie da się jednak ukryć, że to syn Małgorzaty najwięcej skorzystałby na śmierci następców Edwarda IV.
Bezwzględna i wyrachowana jest zarazem osobą niebywale religijną, przeświadczoną o nadzwyczajnej opiece Matki Boskiej, identyfikującej się z Joanną d'Arc, przekonaną, że misją jej życia, zgodną z wolą Boga, jest osadzenie na tronie Anglii Lancastera. Małgorzata to kobieta niezwykle oczytana i inteligentna, dalekowzroczny i przewidujący polityk, a także, niestety, osoba niezwykle małostkowa i zawistna; jej niechęć do Elżbiety Woodville zasadza się nie tylko na różnicy poglądów, lecz również na typowo kobiecej zazdrości.
czytaj dalej
poniedziałek, 21 stycznia 2013
"Rywalka królowej" Carolly Erickson
Philippa Gregory kończy swą opowieść o dynastii Tudorów "Kochankiem
dziewicy" - historią osnutą na wydarzeniach z początków panowania
Elżbiety I - koncentrując się na jej walce o utrzymanie władzy i
stosunkach z sir Robertem Dudleyem.
Całkiem nieoczekiwanie natknęłam się na książkę innej autorki - Carolly
Erickson - która z powodzeniem podjęła wątek rozpoczęty przez Gregory.
"Rywalka królowej" to historia życia Letycji Knollys, królewskiej
krewniaczki, opowiedziana przez nią samą u schyłku życia. Rozpoczyna się
ona w momencie objęcia tronu przez Elżbietę, co ukróciło krwawy terror
wprowadzony przez jej katolicką siostrę Marię Tudor i umożliwiło powrót
na dwór protestanckich wielmożów. Należą do nich także krewni nowej
królowej, Knollysowie: Franciszek, królewski doradca, jego żona
Katarzyna - wnuczka Marii Boleyn, a więc ciotka Elżbiety oraz trójka ich
dzieci: Frank, Cecylia i Letycja. Dziewczęta zostają dwórkami swojej
krewniaczki, choć ta żywi do nich wyraźną i stale pogłębiającą się
niechęć. Tym większą, że Letycja to prawdziwa Boleynówna: rudowłosa,
piękna, inteligentna, z charakterem - młodsza i doskonalsza wersja samej
królowej.
Letycja od pierwszego dnia zwraca uwagę na sir Roberta Dudleya -
najbliższego doradcę i faworyta Elżbiety, który fascynuje ją swoją
osobowością i roztaczanym wokół czarem. I choć z woli rodziców wychodzi
za mąż za nudnego Waltera Deveraux i zostaje matką jego dzieci, to
Robert pozostaje miłością jej życia. Jednak i Dudley nie jest obojętny
na jej wdzięki; choć z królową łączyła go głęboka i silna więź, pokochał
Letycję i zapragnął się z nią ożenić.
Oboje przekonali się, że nie wolno bezkarnie igrać z uczuciami zaborczej
królowej. Zdradzona Elżbieta mści się okrutnie i przez długie lata;
kres jej nienawiści do Knollysówny kładzie dopiero śmierć.
piątek, 18 stycznia 2013
"Sekret Tudorów" Christopher Gortner
Po fascynujących biografiach Katarzyny Medycejskiej i Joanny
Kastylijskiej, Christopher Gortner postanowił zmierzyć się z największą
bodajże postacią kobiecą swoich czasów, Elżbietą I Tudor. Inaczej jednak
niż w przypadku poprzednich bohaterek autor nie tyle koncentruje się na
jej losach, co wplata je w ciąg burzliwych zdarzeń, jakie nastąpiły po
przedwczesnej śmierci jedynego męskiego potomka Henryka VIII - Edwarda
VI.
Gortner z polotem kreśli barwne realia bezpardonowej walki o sukcesję po
młodym królu pomiędzy Johnem Dudleyem, księciem Northumberland oraz
stronnikami przyrodnich sióstr Edwarda, księżniczek Marii i Elżbiety,
pominiętych przez niego za sprawą diuka w kolejce do tronu.
Choć akcja powieści rozgrywa się w przeciągu zaledwie kilkunastu dni,
jest niezwykle bogata w wydarzenia, które zaważyły na dalszych losach
nie tylko osób w nie zaangażowanych, lecz także całego królestwa.
Uczestniczymy w nich za sprawą młodego Brendana Prescotta, sieroty i
podrzutka wychowanego w posiadłości potężnego rodu Dudleyów. W wieku 20
lat trafia na królewski dwór jako giermek Roberta Dudleya i od razu
wyczuwa gęstą od intryg, napiętą i nerwową atmosferę Whitehallu. Młody
król Edward jest poważnie chory, niepodzielną władzę sprawuje wpływowy
książę Northumberland, który szykując zaślubiny swego syna Guilforda z
królewską kuzynką Jane Grey przygotowuje jednocześnie zamach stanu
próbując osadzić ich na tronie. Bezwzględny książę ma jednak licznych
przeciwników popierających prawowite następczynie Henryka VIII - Marię
Tudor, na której niekorzyść przemawia fakt, że jest katoliczką, oraz
Elżbietę - błyskotliwą, niezależną, obdarzoną silną osobowością
księżniczkę będącą dla wielu jedyną gwarancją spokojnych rządów w
Anglii.
Już pierwszego dnia Brendan zostaje wysłany przez lorda Roberta z tajną
misją do księżniczki Elżbiety, przyrodniej siostry króla. Niemal
jednocześnie zostaje zwerbowany przez jej doradcę, Williama Cecila i
jako podwójny szpieg wplątany w nieprzenikniony gąszcz dworskich intryg i
bezwzględnej walki o władzę. Przekonując się na własnej skórze, że nie
może nikomu ufać, licząc na pomoc jedynie stajennego chłopca o przydomku
Sokół oraz pełnej werwy Kate, damy dworu Tudorówny, próbuje dociec
prawdy o nagłej śmierci króla Edwarda, przeszkodzić Northumberlandowi w
przejęciu władzy, ochronić Elżbietę przed grożącym jej
niebezpieczeństwem oraz poznać prawdę o swym pochodzeniu...
niedziela, 13 stycznia 2013
"Kochanek dziewicy" Philippa Gregory
W swojej kolejnej powieści cyklu Tudorowskiego Philippa Gregory przenosi
nas do XVI - wiecznej Anglii w pierwszych latach panowania królowej
Elżbiety I. Towarzyszymy młodej monarchini od momentu koronacji po
śmierci jej przyrodniej siostry Marii oraz w pierwszych miesiącach,
które mogą okazać się dla niej decydujące i albo ugruntują pozycję
Tudorówny w kraju i na europejskich dworach, albo doprowadzą do jej
upadku.
Elżbieta bierze na swoje barki ciężar sprawowania rządów i już od
pierwszych chwil musi mierzyć się z rozlicznymi niebezpieczeństwami:
francuskiej inwazji na Szkocję bezpośrednio zagrażającej bezpieczeństwu
Anglii oraz wewnętrznemu konfliktowi religijnemu, który odbija się
szerokim echem w całej Europie dając pretekst papieżowi i katolickim
władcom do wypowiedzenia wojny królowej - heretyczce.
Zagubiona i wciąż niepewna siebie królowa ufa jedynie swemu wiernemu i
długoletniemu doradcy, sir Williamowi Cecilowi. Cały dwór jednak z
niepokojem obserwuje, jak w jej łaski wkrada się młody i przystojny, a
przy tym chorobliwie ambitny dworzanin sir Robert Dudley pragnący
przywrócić własny ród do dawnej świetności i znaczenia.
Rada królewska rozpaczliwie szuka na europejskich dworach odpowiedniego
małżonka dla królowej, który mógłby pokierować niedoświadczoną i
chimeryczną władczynią. Elżbieta w tym czasie zupełnie traci głowę dla
swego koniuszego, który notabene jest mężem wiernej, uległej i stale
przezeń zaniedbywanej Amy Robsart. Robertowi marzy się królowanie u boku
Elżbiety, jednak Amy uparcie odmawia mu rozwodu, zaś związek monarchini
z jej żonatym poddanym bulwersuje oraz budzi głęboki i wyraźny sprzeciw
narodu. Reputacja królowej wali się w gruzy; zaślepiona uczuciem do
Dudleya pozwala mu wierzyć, ze wbrew wszystkiemu zostanie jego żoną.
Pewny siebie koniuszy staje się realnym zagrożeniem dla jej rządów, co
Elżbieta wreszcie zaczyna dostrzegać - oczywiście za podszeptem wiernego
Cecila. Jedynym honorowym wyjściem z sytuacji wydaje się być dla
królowej śmierć niewinnej osoby - ofiarą pada nieszczęsna lady Dudley...
piątek, 11 stycznia 2013
"Błazen królowej" Philippa Gregory
Tym razem niezrównana mistrzyni powieści historycznej Philippa Gregory
przenosi nas do XVI - wiecznej Anglii na dwór królowej Marii Tudor,
pierworodnej córki Henryka VIII i Katarzyny Aragońskiej. Oczami
nastoletniej Żydówki Hanny, błaźnicy w służbie królowej, obserwujemy
zaciętą rywalizację pomiędzy przyrodnimi siostrami: królową Marią i
księżniczką Elżbietą, która powoli, ale konsekwentnie przeradza się w
bezwzględną walkę o władzę i tron Anglii.
Hanna Green to młoda Żydówka, która wraz z ojcem - drukarzem uchodząc
przed prześladowaniami hiszpańskiej Inkwizycji znalazła schronienie w
protestanckiej Anglii. Jej matka nie miała tyle szczęścia - spłonęła na
stosie, zaś wspomnienie tej straszliwej straty będzie prześladowało
Hannę przez długie lata i budziło paniczny lęk przed Inkwizycją.
Hanna jest dziewczyną inteligentną, wykształconą i niezależną, o silnym i
hardym charakterze, co stanowi prawdziwy ewenement wśród
przedstawicielek jej płci; zajęcie ma również niezwyczajne - pomaga
bowiem ojcu w drukarni. Obdarzona jest na dodatek szczególną zdolnością,
którą nazywa Wzrokiem - potrafi przewidywać przyszłość. Przypadek
sprawia, że ów dar pragnie wykorzystać do własnych celów lord Robert
Dudley, syn potężnego księcia Northumberland, przewodniczącego
królewskiej rady, klient ojca dziewczyny. To dzięki jego protekcji Hanna
trafia na dwór chorowitego króla Edwarda w charakterze błazna, jednak
jej prawdziwe zadanie niewiele ma z tą rolą wspólnego. Na dworze
umierającego króla toczy się cicha walka o sukcesję, najbardziej liczący
się kandydaci zbierają swoje stronnictwa, rywalizują ze sobą i tylko
czekają na odpowiednią chwilę, by sięgnąć po władzę. Nie sposób w
takich okolicznościach pozostać bezstronnym, zatem i Hanna siłą rzeczy
zostaje wplątana w polityczne rozgrywki; na polecenie lorda Dudleya, w
którym skrycie się podkochuje, zostaje jego szpiegiem. Kiedy przepowiada
śmierć króla, zostaje wysłana do księżniczki Marii, najpoważniejszej
kandydatki do korony, by donosić Robertowi o jej planach i zamiarach.
Kiedy po śmierci brata Maria zostaje królową, lord Dudley trafia do
Tower, a w Anglii szerzą się religijne niepokoje związane z powrotem
kraju do katolicyzmu, Hanna pozostaje na usługach Marii będąc
jednocześnie jej błaznem, powiernicą, posłańcem i... szpiegiem.
Jednocześnie musi być czujna jak nigdy dotąd w ukrywaniu swej prawdziwej
wiary, co za rządów katolickiej królowej Marii i Inkwizycji
wprowadzonej przez jej małżonka Filipa Hiszpańskiego, jest zadaniem
szczególnie trudnym i niebezpiecznym...
czwartek, 10 stycznia 2013
"Dwie królowe" Philippa Gregory
Jak pewnie zdążyliście się zorientować, jestem wielką fanką pisarskiego
talentu Philippy Gregory, której każda kolejna powieść nie tyle wbija
mnie w fotel, co wręcz wystrzeliwuje w kosmos. Nadzwyczajna dbałość o
historyczne szczegóły, a także psychologiczna i emocjonalna wiarygodność
postaci to główne atuty jej książek, dzięki którym ich bohaterowie
zapadają w pamięć i zostają przy mnie na długo po zakończeniu lektury.
Jeśli jednak chodzi o powieść "Dwie królowe", Philippa Gregory przeszła samą siebie. Pasja, jaką włożyła w przywołanie do świata żywych swoich bohaterek, jest niemalże namacalna; emocje, jakimi je zabarwiła, dosłownie wytrącają z równowagi, zaś wyjątkowo sugestywnie przedstawione tragiczne koleje ich losów poruszają bardziej, niż wypadałoby przyznać.
O jakich bohaterkach mowa?
O czwartej i piątej żonie Henryka VIII Tudora - Annie Kliwijskiej oraz Katarzynie Howard.
Rok 1539.
Henryk VIII właśnie pochował swoją trzecią żonę, Joannę Seymour, która zmarła wkrótce po wydaniu na świat wyczekiwanego następcy tronu. Starzejącego się, schorowanego monarchę coraz częściej nękają zmienne nastroje i liczne obsesje - z wiekiem staje się bardziej podejrzliwy, okrutny i nieobliczalny, nikt na dworze nie może czuć się bezpiecznie, jednak wielkie rody nie ustają w rywalizacji o królewską przychylność i płynące z niej wymierne korzyści. Jako że król dla umocnienia dynastii musi spłodzić kolejnych potomków, jego doradca Cromwell podsuwa mu następną kandydatkę na żonę - niemiecką księżniczkę Annę Kliwijską, z którą małżeństwo dodatkowo zagwarantowałoby przymierze przeciw sojuszowi katolickiej Hiszpanii i Francji.
Anna nie marzy o niczym innym, jak tylko o wyrwaniu się spod tyranii brata rządzącego maleńką, ale strategicznie położoną Kliwią. Choć znana jej jest reputacja angielskiego króla, bez wahania porzuca rodzinny dom dla kraju, którego język i obyczaje są jej zupełnie obce, a przepych królewskiego dworu onieśmiela. Anna bardzo szybko pokochała swą drugą ojczyznę i zjednała sobie miłość poddanych, choć nie potrafi znaleźć drogi do serca królewskiego małżonka. Czując się samotna w otoczeniu, które wyśmiewa jej prostackie maniery i niemodne stroje, a niemożność wysłowienia się w obcym dla niej języku pogardliwie bierze za głupotę, znajduje przyjaciółkę w jednej ze swoich dam dworu - Jane Boleyn, niesławnej szwagierce poprzedniej królowej Anny, będącej szpiegiem przebiegłego księcia Norfolk, Tomasza Howarda. Oboje, widząc niezadowolenie króla z nowej małżonki, knują intrygę podsuwając Henrykowi swą krewniaczkę, 15-letnią, głupiutką i próżną Katarzynę Howard, dwórkę królowej Anny. Dziewczyna w mgnieniu oka owija sobie króla wokół małego palca, zaś Anna Kliwijska, świadoma tego, co król zwykł czynić z niechcianymi żonami, zaczyna obawiać się o własne życie...
czytaj dalej
Jeśli jednak chodzi o powieść "Dwie królowe", Philippa Gregory przeszła samą siebie. Pasja, jaką włożyła w przywołanie do świata żywych swoich bohaterek, jest niemalże namacalna; emocje, jakimi je zabarwiła, dosłownie wytrącają z równowagi, zaś wyjątkowo sugestywnie przedstawione tragiczne koleje ich losów poruszają bardziej, niż wypadałoby przyznać.
O jakich bohaterkach mowa?
O czwartej i piątej żonie Henryka VIII Tudora - Annie Kliwijskiej oraz Katarzynie Howard.
Rok 1539.
Henryk VIII właśnie pochował swoją trzecią żonę, Joannę Seymour, która zmarła wkrótce po wydaniu na świat wyczekiwanego następcy tronu. Starzejącego się, schorowanego monarchę coraz częściej nękają zmienne nastroje i liczne obsesje - z wiekiem staje się bardziej podejrzliwy, okrutny i nieobliczalny, nikt na dworze nie może czuć się bezpiecznie, jednak wielkie rody nie ustają w rywalizacji o królewską przychylność i płynące z niej wymierne korzyści. Jako że król dla umocnienia dynastii musi spłodzić kolejnych potomków, jego doradca Cromwell podsuwa mu następną kandydatkę na żonę - niemiecką księżniczkę Annę Kliwijską, z którą małżeństwo dodatkowo zagwarantowałoby przymierze przeciw sojuszowi katolickiej Hiszpanii i Francji.
Anna nie marzy o niczym innym, jak tylko o wyrwaniu się spod tyranii brata rządzącego maleńką, ale strategicznie położoną Kliwią. Choć znana jej jest reputacja angielskiego króla, bez wahania porzuca rodzinny dom dla kraju, którego język i obyczaje są jej zupełnie obce, a przepych królewskiego dworu onieśmiela. Anna bardzo szybko pokochała swą drugą ojczyznę i zjednała sobie miłość poddanych, choć nie potrafi znaleźć drogi do serca królewskiego małżonka. Czując się samotna w otoczeniu, które wyśmiewa jej prostackie maniery i niemodne stroje, a niemożność wysłowienia się w obcym dla niej języku pogardliwie bierze za głupotę, znajduje przyjaciółkę w jednej ze swoich dam dworu - Jane Boleyn, niesławnej szwagierce poprzedniej królowej Anny, będącej szpiegiem przebiegłego księcia Norfolk, Tomasza Howarda. Oboje, widząc niezadowolenie króla z nowej małżonki, knują intrygę podsuwając Henrykowi swą krewniaczkę, 15-letnią, głupiutką i próżną Katarzynę Howard, dwórkę królowej Anny. Dziewczyna w mgnieniu oka owija sobie króla wokół małego palca, zaś Anna Kliwijska, świadoma tego, co król zwykł czynić z niechcianymi żonami, zaczyna obawiać się o własne życie...
czytaj dalej
środa, 9 stycznia 2013
"Kochanice króla" Philippa Gregory
Wreszcie przyszła pora na lekturę bodaj najbardziej znanej powieści
Philippy Gregory - której popularności przysporzyła udana ekranizacja z
Natalie Portman i Scarlett Johansson w rolach głównych - czyli "Kochanic
króla".
Tytułowe bohaterki to rzecz jasna dwie siostry, potomkinie możnych rodów Howardów i Boleynów: Anna i jej młodsza siostra Maria, rywalizujące o względy króla Henryka VIII Tudora. Losy dziewcząt, które od dzieciństwa konkurowały ze sobą na każdym polu: o uwagę rodziców, przychylność rodu, pozycję na dworze królewskim, wreszcie o uczucie króla Anglii, bardzo ze sobą zżytych, połączonych uczuciem miłości - nienawiści, potoczyły się zupełnie inaczej - choć obie stały się zakładniczkami wygórowanych ambicji i żądzy władzy własnej familii trzymanej żelazną ręką przez wyrachowanego i bezwzględnego wuja Tomasza Howarda i połączyła je królewska alkowa, każda z nich w końcu bierze swój los we własne ręce - z jakże odmiennym skutkiem! Ich długoletniej rywalizacji kres położyła dopiero śmierć Anny na szafocie.
I to właśnie historię triumfu i upadku Anny Boleyn obserwuje czytelnik oczami jej młodszej siostry Marii - byłej królewskiej faworyty, matki dwójki nieślubnych dzieci Henryka VIII, która straciła swoje miejsce u boku i w sercu króla na jej rzecz, lecz to właśnie ona wyszła zwycięsko, podczas gdy cały ród poniósł klęskę stając się celem gniewu i zemsty zdradzonego króla.
Czytaj dalej
Tytułowe bohaterki to rzecz jasna dwie siostry, potomkinie możnych rodów Howardów i Boleynów: Anna i jej młodsza siostra Maria, rywalizujące o względy króla Henryka VIII Tudora. Losy dziewcząt, które od dzieciństwa konkurowały ze sobą na każdym polu: o uwagę rodziców, przychylność rodu, pozycję na dworze królewskim, wreszcie o uczucie króla Anglii, bardzo ze sobą zżytych, połączonych uczuciem miłości - nienawiści, potoczyły się zupełnie inaczej - choć obie stały się zakładniczkami wygórowanych ambicji i żądzy władzy własnej familii trzymanej żelazną ręką przez wyrachowanego i bezwzględnego wuja Tomasza Howarda i połączyła je królewska alkowa, każda z nich w końcu bierze swój los we własne ręce - z jakże odmiennym skutkiem! Ich długoletniej rywalizacji kres położyła dopiero śmierć Anny na szafocie.
I to właśnie historię triumfu i upadku Anny Boleyn obserwuje czytelnik oczami jej młodszej siostry Marii - byłej królewskiej faworyty, matki dwójki nieślubnych dzieci Henryka VIII, która straciła swoje miejsce u boku i w sercu króla na jej rzecz, lecz to właśnie ona wyszła zwycięsko, podczas gdy cały ród poniósł klęskę stając się celem gniewu i zemsty zdradzonego króla.
Czytaj dalej
"Kochanice króla" Philippa Gregory
„Kochanice króla” to najgłośniejsza i najbardziej znana książka w dorobku Philippy Gregory, pisarki, która zaskarbiła sobie sympatię czytelników rewelacyjnym cyklem powieści o Anglii pod panowaniem dynastii Tudorów.
Anglia, rok 1521. Trzydziestoletni Henryk VIII coraz gorzej radzi sobie ze świadomością, że królowa, Katarzyna Aragońska, nie jest w stanie dać mu syna, dziedzica tronu. Narastająca frustracja oraz spadające zainteresowanie żoną czynią z niego coraz większego kobieciarza. Aby zapewnić sobie względy u króla, spokrewnione ze sobą rody Boleynów i Howardów postanawiają więc popchnąć w jego ramiona młodziutką, bo zaledwie czternastoletnią, Marię Boleyn. Dziewczyna przez kilka lat pełni rolę faworyty króla, rodzi mu dwoje dzieci, w końcu jednak Henryk nudzi się nią i szuka nowych atrakcji. Wtedy na scenę wkracza starsza siostra Marii, Anna, piękna, ambitna i wyniosła, której zamiarem jest nie tyle zostać kolejną królewską kochanką, a… królową. Trwająca od wczesnego dzieciństwa rywalizacja między siostrami jeszcze nigdy nie przybrała tak dramatycznej formy, a ich dalsze losy udowadniają, że czasem szumne zwycięstwo może się okazać jedynie pozorem.
wtorek, 8 stycznia 2013
"Wieczna księżniczka" Philippa Gregory
Autor: Philippa Gregory
Tytuł: "Wieczna księżniczka"
Wydawnictwo: Książnica, 2011
Philippa Gregory kreśli wnikliwy i poruszający portret Katarzyny Aragońskiej, której w wyjątkowo niesprzyjających okolicznościach udało się wznieść ponad tradycyjną rolę angielskich królowych - rozpłodowej klaczy panującego monarchy, pozbawionej większych praw i znaczenia - oraz udowodnić swą wartość, zdolności dyplomatyczne, mądrość i prawdziwie męskie ambicje pozostając przy tym namiętną, uczuciową, prawdziwą kobietą z krwi i kości, pełną godności, taktu i iście hiszpańskiej dumy.
Autorka przybliża nam jej sylwetkę z pozycji trzecioosobowego narratora, często jednak oddaje głos bohaterce wzbogacając fabułę bardzo osobistymi fragmentami dziennika królowej - dzięki temu poznajemy bieżące wydarzenia także z perspektywy Katarzyny, jak również ją samą: targające nią emocje i wątpliwości, jej wybory, motywacje, zalety i wady. Przez to staje się nam bliższa, bardziej ludzka, niczym prawdziwa przyjaciółka - wraz z nią przeżywamy wzloty i upadki, uczestniczymy w chwilach smutku i szczęścia, kibicujemy jej poczynaniom - i płaczemy nad jej losem.
Philippa Gregory, jak to ma w zwyczaju, z wielkim rozmachem prezentuje nam tło polityczno - obyczajowe Anglii epoki Tudorów, wiernie odtwarzając realia dworskiego życia, lekkim piórem wprowadzając czytelnika w zawiłości ówczesnej polityki oraz barwnie i pieczołowicie prezentując sylwetki bohaterów.
"Wieczna księżniczka" to pełna pasji, namiętności i intryg opowieść o burzliwych losach niezwykłej kobiety o niezłomnym charakterze, dumnej władczyni, ale zarazem niewolnicy własnych ambicji - znakomita biografia królowej, którą Historia zapamiętała głównie jako matkę niesławnej Marii I Tudor oraz niewygodną pierwszą żonę Henryka VIII, przyczynę jego zerwania z kościołem katolickim. Philippa Gregory oddaje sprawiedliwość Katarzynie Aragońskiej przywołując ją do życia na kartach swojej powieści - ze znakomitym, jak zwykle, skutkiem. Gorąco polecam!
Tytuł: "Wieczna księżniczka"
Wydawnictwo: Książnica, 2011
Tym
razem moja ulubiona autorka powieści historycznych zabiera nas do XVI -
wiecznej Europy, by opowiedzieć o losach Katarzyny Aragońskiej -
hiszpańskiej infantki, najmłodszej córki pary królewskiej Izabeli i
Ferdynanda, od trzeciego roku życia księżnej Walii, narzeczonej następcy
angielskiego tronu Artura Tudora, późniejszej królowej Anglii,
pierwszej z sześciu żon Henryka VIII.
Księżniczka Catalina przychodzi na świat i pierwsze lata życia spędza w królewskim obozie wojskowym hiszpańskich monarchów, którzy toczą zacięte walki, by wypędzić Maurów z Hiszpanii. Od maleńkości jest przygotowywana do roli angielskiej królowej i władania swą przyszłą ojczyzną, wyrasta więc na młodą kobietę pewną swej wartości i zdeterminowaną do wypełnienia swego przeznaczenia, o niezłomnym charakterze zahartowanym w ogniu krucjat, ukształtowanym zarówno przez surowe wychowanie w katolickiej wierze, jak i arabskie wpływy wszechobecne w pałacowych komnatach Alhambry. Catalina to kobieta odważna, dumna, pewna siebie i swojego życiowego celu, przez całe niemal życie bezkrytycznie wpatrzona w matkę będącą dla niej wzorem chrześcijańskiej królowej, którą zawsze starała się naśladować i sprostać jej wysokim wymaganiom.
W wieku 15 lat pełna nadziei księżniczka wyrusza na angielski dwór, by poślubić swego narzeczonego, księcia Walii Artura, następcę Henryka VII Tudora. Po początkowych nieporozumieniach młodzi głęboko i szczerze się pokochali, jednak małżeńskie szczęście rychło przerywa nagła śmierć Artura. Sytuacja Katarzyny błyskawicznie się odmienia, księżna traci swą wysoką pozycję, z dnia na dzień staje się nikim, co najwyżej kłopotliwym zakładnikiem: nie udało się jej począć następcy tronu, zaś niewypłacony do końca przez jej ojca posag czynią ją persona non grata na królewskim dworze. Pozostawiona samej sobie, zdeterminowana, by wypełnić swoje przeznaczenie, czyli zostać królową Anglii, Katarzyna nie traci głowy w wydawałoby się beznadziejnej sytuacji i bierze sprawy w swoje ręce: postanawia poślubić swego szwagra, księcia Harry'ego, przyszłego króla Henryka VIII.
"Wieczna księżniczka" to fascynujący portret niezwykłej kobiety obdarzonej nadzwyczaj silną osobowością, imponującym hartem ducha, niepoślednią odwagą i nienasyconymi ambicjami, nieodrodną córką swych rodziców, Izabeli Kastylijskiej i Ferdynanda Aragońskiego. Jako królowa Anglii okazała się zręcznym dyplomatą i dalekowzrocznym strategiem - czego niestety nie można powiedzieć o jej mężu, przynajmniej w pierwszych latach panowania, którego autorka przedstawiła jako rozpieszczonego pasjonata dworskich rozrywek, podatnego na wpływy, zadufanego w sobie młodzika. O kilka lat odeń starsza Katarzyna to świadoma swej roli królowa poważnie traktująca swe obowiązki, mądra kobieta i niezależna władczyni, dyskretnie, ale skutecznie kierująca swym młodym małżonkiem, sprawująca realną władzę w królestwie, świetnie odnajdująca się w gąszczu dworskich intryg, a jednocześnie kochana i szanowana przez poddanych. Król Henryk nie dorównuje żonie pod żadnym względem, jednak - jak pokazują jej burzliwe i niewesołe losy - okazał się pojętnym uczniem. Katarzyna wyrządzoną jej krzywdę przyjęła z niezwykłym opanowaniem, godnością i klasą - jak przystało na hiszpańską infantkę i królową Anglii, które to cechy jednoznacznie świadczą o jej wielkości.
Księżniczka Catalina przychodzi na świat i pierwsze lata życia spędza w królewskim obozie wojskowym hiszpańskich monarchów, którzy toczą zacięte walki, by wypędzić Maurów z Hiszpanii. Od maleńkości jest przygotowywana do roli angielskiej królowej i władania swą przyszłą ojczyzną, wyrasta więc na młodą kobietę pewną swej wartości i zdeterminowaną do wypełnienia swego przeznaczenia, o niezłomnym charakterze zahartowanym w ogniu krucjat, ukształtowanym zarówno przez surowe wychowanie w katolickiej wierze, jak i arabskie wpływy wszechobecne w pałacowych komnatach Alhambry. Catalina to kobieta odważna, dumna, pewna siebie i swojego życiowego celu, przez całe niemal życie bezkrytycznie wpatrzona w matkę będącą dla niej wzorem chrześcijańskiej królowej, którą zawsze starała się naśladować i sprostać jej wysokim wymaganiom.
W wieku 15 lat pełna nadziei księżniczka wyrusza na angielski dwór, by poślubić swego narzeczonego, księcia Walii Artura, następcę Henryka VII Tudora. Po początkowych nieporozumieniach młodzi głęboko i szczerze się pokochali, jednak małżeńskie szczęście rychło przerywa nagła śmierć Artura. Sytuacja Katarzyny błyskawicznie się odmienia, księżna traci swą wysoką pozycję, z dnia na dzień staje się nikim, co najwyżej kłopotliwym zakładnikiem: nie udało się jej począć następcy tronu, zaś niewypłacony do końca przez jej ojca posag czynią ją persona non grata na królewskim dworze. Pozostawiona samej sobie, zdeterminowana, by wypełnić swoje przeznaczenie, czyli zostać królową Anglii, Katarzyna nie traci głowy w wydawałoby się beznadziejnej sytuacji i bierze sprawy w swoje ręce: postanawia poślubić swego szwagra, księcia Harry'ego, przyszłego króla Henryka VIII.
"Wieczna księżniczka" to fascynujący portret niezwykłej kobiety obdarzonej nadzwyczaj silną osobowością, imponującym hartem ducha, niepoślednią odwagą i nienasyconymi ambicjami, nieodrodną córką swych rodziców, Izabeli Kastylijskiej i Ferdynanda Aragońskiego. Jako królowa Anglii okazała się zręcznym dyplomatą i dalekowzrocznym strategiem - czego niestety nie można powiedzieć o jej mężu, przynajmniej w pierwszych latach panowania, którego autorka przedstawiła jako rozpieszczonego pasjonata dworskich rozrywek, podatnego na wpływy, zadufanego w sobie młodzika. O kilka lat odeń starsza Katarzyna to świadoma swej roli królowa poważnie traktująca swe obowiązki, mądra kobieta i niezależna władczyni, dyskretnie, ale skutecznie kierująca swym młodym małżonkiem, sprawująca realną władzę w królestwie, świetnie odnajdująca się w gąszczu dworskich intryg, a jednocześnie kochana i szanowana przez poddanych. Król Henryk nie dorównuje żonie pod żadnym względem, jednak - jak pokazują jej burzliwe i niewesołe losy - okazał się pojętnym uczniem. Katarzyna wyrządzoną jej krzywdę przyjęła z niezwykłym opanowaniem, godnością i klasą - jak przystało na hiszpańską infantkę i królową Anglii, które to cechy jednoznacznie świadczą o jej wielkości.
Philippa Gregory kreśli wnikliwy i poruszający portret Katarzyny Aragońskiej, której w wyjątkowo niesprzyjających okolicznościach udało się wznieść ponad tradycyjną rolę angielskich królowych - rozpłodowej klaczy panującego monarchy, pozbawionej większych praw i znaczenia - oraz udowodnić swą wartość, zdolności dyplomatyczne, mądrość i prawdziwie męskie ambicje pozostając przy tym namiętną, uczuciową, prawdziwą kobietą z krwi i kości, pełną godności, taktu i iście hiszpańskiej dumy.
Autorka przybliża nam jej sylwetkę z pozycji trzecioosobowego narratora, często jednak oddaje głos bohaterce wzbogacając fabułę bardzo osobistymi fragmentami dziennika królowej - dzięki temu poznajemy bieżące wydarzenia także z perspektywy Katarzyny, jak również ją samą: targające nią emocje i wątpliwości, jej wybory, motywacje, zalety i wady. Przez to staje się nam bliższa, bardziej ludzka, niczym prawdziwa przyjaciółka - wraz z nią przeżywamy wzloty i upadki, uczestniczymy w chwilach smutku i szczęścia, kibicujemy jej poczynaniom - i płaczemy nad jej losem.
Philippa Gregory, jak to ma w zwyczaju, z wielkim rozmachem prezentuje nam tło polityczno - obyczajowe Anglii epoki Tudorów, wiernie odtwarzając realia dworskiego życia, lekkim piórem wprowadzając czytelnika w zawiłości ówczesnej polityki oraz barwnie i pieczołowicie prezentując sylwetki bohaterów.
"Wieczna księżniczka" to pełna pasji, namiętności i intryg opowieść o burzliwych losach niezwykłej kobiety o niezłomnym charakterze, dumnej władczyni, ale zarazem niewolnicy własnych ambicji - znakomita biografia królowej, którą Historia zapamiętała głównie jako matkę niesławnej Marii I Tudor oraz niewygodną pierwszą żonę Henryka VIII, przyczynę jego zerwania z kościołem katolickim. Philippa Gregory oddaje sprawiedliwość Katarzynie Aragońskiej przywołując ją do życia na kartach swojej powieści - ze znakomitym, jak zwykle, skutkiem. Gorąco polecam!
Subskrybuj:
Posty (Atom)



